Ik kan het niet alleen

Heb weer aangekondigd een blog te schrijven. Dus laten we dat maar doen. Het is geen moeten maar een deel een uitlaatklep voor mij geworden en vooral ook nu een manier om mensen te laten weten hoe het met mij is en wat voor dingen ik meemaak/vorderingen.

Laten we even terugkijken naar 31 dec 2019 toen de wereld er nog heel anders uitzag. Toen zei ik dat 2020 mijn jaar zou worden. Alles wat er nu om ons heen gebeurd had ik niet voorzien of kunnen voorspellen. Toch ben ik blij met wat 2020 me tot nu toe heeft gebracht.

Hier kan ik natuurlijk alles gaan opnoemen als een boodschappenlijstje, laten we dat maar niet doen wat boodschappen halen nu is af en toe gewoon overleven. Wel respect voor alle medewerkers daar natuurlijk maar het is af en toe nog zo onwerkelijk.

Onwerkelijk zijn ook andere dingen die de afgelopen tijd zijn gebeurd en waar ik deels al eens over heb geschreven. Zoals de gepaste trots van het interview wat ik gaf bij RTV Oost op de radio. Helemaal toen ik een dag later een interview zag van iemand anders in dezelfde situatie en dat er zoveel overeenkomsten inzitten. Dat doet je goed die bevestiging hoe klein die ook mag zijn.

Bij deze de link
https://www.gaykrant.nl/20…/…/06/solange-dekker-profielhbt/…

Solange echt wat ben je een topvrouw!

Het leven de afgelopen 3 maand is voor mij niet moeilijk maar ook niet makkelijk te noemen. Af en toe heb je van die momentjes dat het heel goed gaat en af en toe wil je niet onder de dekens weg komen. Afgelopen week moest ik wel want een mens moet eten. Dus ik netjes weer de make-up haren enz gedaan en op de fiets gestapt naar de supermarkt. Er was wel even 1 dingetje er waren stratenmakers aan het werk en tja met een beetje horeca oor vang je dingen op.

Hmm dacht ik op mijn fiets in eerste instantie laat ze maar lekker in de stront zakken en nog wat verwensingen meer die ik hier niet uit. Op een gegeven moment was ik wat uitgeraasd en denk weet je dat kan ik zelf natuurlijk ook omdraaien die gedachtes.

Gezien de prachtige temperaturen deze week maar een ijsje voor de stratenmakers gehaald ook al was er volgens hun wat aan mij maar denk ach ze zorgen er wel voor dat de buurt weer netjes wordt. Werd goed ontvangen en beetje met elkaar gesproken over hoe en wat en toen over wat ik opgevangen had en heel netjes een excuus gekregen.

Dan komt gelijk mijn dubio in dingen want was heel blij hoe het was verlopen maar ik wil/kan eigenlijk geen ambassadeur zijn in de trans wereld. Dag later zag ik een hele mooie afbeelding (moet ik jullie even schuldig blijven). Eigenlijk is iedereen ambassadeur in wat je uitdraagt. Ongeacht geloof/geaardheid en gedachtes.

Gedachtes hebben we ook meer als genoeg gehad deze week. Ook weer een mengelmoes van positief en negatief. Het mooiste deze week was wel dat 1 whatsappje zoveel met je kan doen. Dan denk je wat stond er in? Heel simpel iets wat mij veel doet. Ik zie je als goede vriendin.

Wat simpele dingen toch kunnen doen. Vooral in deze periode is dat eigenlijk met geen pen te beschrijven. Ja schrijven doe ik graag daarom houd ik deze blog/update ook lekker schrijvend bij. Ooit heb ik al wel getwijfeld om te gaan vloggen.

Vloggen weet je dat ding met een camera. Heb hier maar even vanaf gezien tot dat ivm met wat sommige al weten bezig ben met RTV Oost om een deel van mijn transitie in beeld te brengen. Nu ga ik binnenkort ook testen met een soort van videodagboek en mocht dat goed bevallen dan kan het zijn dat ik hier wel af en toe wat post.

Waarom niet alles. Ben je gek als ik weer eens op TV kom moet iedereen wel kijken. Liefst tegelijk zijn we gelijk van alle ratten af in Overijssel 😉
Nou dat wordt even wat uitproberen en wat nieuws. Zelf al wel genoeg ideeën in dat soort dingen.

De vormgeving zal zeker nog wel wat aan gesleuteld worden evenals herkenbaarheid van waar ik precies woon enz… Allemaal dingen die je in deze maatschappij nog steeds moet meenemen. Mocht ik iets filmen of iemand benoemen zal ik diegene natuurlijk eerst om toestemming vragen daarin.

Via deze weg bedankt iedereen die me steunt en ik wens iedereen een leuk maar vooral een veilig Pasen toe.

Tot schrijvens/vloggend
Suzanne

Oh bij deze nog een nummertje. Want niemand kan het alleen. Wees er voor elkaar.

Leave a Comment