Het is zondag dus we hebben even een beetje rust. Al was het nog een komen en gaan vandaag hier. Heel gezellig maar loop even tegen mijn limiet aan. Hoe bedoel je zou je denken nou ga er maar even voor zitten want wat er deze week is gebeurd en wat er aanstaande week staat te gebeuren is niet in 1 zin uit te leggen.

1 belangrijk ding als ik deze week terug kon draaien had ik het gedaan dacht ik tot vrijdag maar als ik zie hoe aardig mensen zijn dan wordt ik gewoon blij en rolt er weer een traan van geluk. De meesten zullen wel denken waar heeft ze het weer over.

Nou dat is dus een van mijn blonde acties van de afgelopen tijd geweest. Ben nogal van directe en harde besluiten nemen. Zo ook met de kleding. Ik wou en kon mijn oude kleding niet meer zien. Dus denk ga er iemand mee blij maken (ja dat is gelukt) maar na 1,5 week kom ik er achter dat ik eigenlijk te weinig kleding over heb. Dus in plaats van weg te geven ben ik gaan vragen.

Ik wist de eerste 2 dagen echt niet wat me overkwam. Er kwam nog net geen rook uit de telefoon. Ben dan ook blij met alle reacties en alles wat ik tot nu toe al heb gekregen. Helaas houd het aan kleding nog niet over maar komt allemaal wel goed.

Dan hebben we nog de perikelen van de renovatie en de omgeving die opgeknapt moesten worden en ja uit haast ben ik heel dom geweest en aan de binnenkant van de deur een sleutel laten zitten. Gelukkig via via over balkons toch binnen kunnen komen.

Vrijdag ook bij de huisarts geweest. Eindelijk een die me begrijpt en vooral er al ervaring mee heeft betreft transitie ja het is echt mogelijk hier. Wat ben ik daar blij mee. Had alleen zoveel vragen en andere zaken dat ik a.s. vrijdag me weer mag melden en hij mijn dossier heeft ingelezen daarover later meer.

Nu alles op zijn pootjes komt transitie, woning en andere dingen waar ik trots op ben ga ik iemand nog harder missen dan ooit tevoren. Namelijk mijn moeder 14-3 is het alweer 7 jaar geleden dat ze niet meer bij ons is. Wat had ik haar toch graag in deze reis willen meenemen en laten zien waar ik nu sta.

Daarom vandaag ook een nummertje die op haar crematie is gedraaid en misschien ook wel wat over mijn oude leven zegt.
Mam ik hoop dat je trots op me bent ❤️

3 Thoughts to “Gemis”

  1. maaike

    Lieve Susanne, Het is al zondag avond laat als ik je nieuwste blog lees. Gelukkig aan het eind van deze week toch weer veel positiefs. Ik hoop dat je huisarts ook volgende week dit traject verder op de juiste wijze gaat inzetten. Ik ben nieuwsgierig hoe dit voor je verder zal gaan. En ik begrijp als geen ander het gemis nu van je moeder. Wat had je graag met haar dit allemaal gedeeld. Ik herken zo dat gevoel bij je. Ik heb dat ook nog steeds. Hoewel mijn moeder is overleden toen ik 10 jaar oud was. Maar dat gemis gaat nooit meer over. En ergens moet je daar blij om zijn, Want dat betekent dat je heel erg van je moeder heb gehouden. Op mijn site heb ik dan ook de enige foto van mijn moeder die er ooit is gemaakt nog als herinnering staan. Lieve Susanne IK wens je een week vol goede ontwikkelingen. En probeer wat rust ik je lijf te vinden. Liefs en knuf van Maaike.

    1. Suzanne

      Dank je voor je lieve reactie Maaike en natuurlijk ik houd iedereen op de hoogte hoe alles verloopt.
      Dikke knuffels Suzanne

  2. Esmee

    Hai Susanne. Ik lees net voor het eerst je blog. Ik vind dat je dapper bent en ga vooral door met het jezelf zijn. Ik woon ook in Twente. Ik heb nog geen jaar geleden mijn moeder verloren dus ken het gevoel van gemis. Als je behoefte hebt om te praten mag je altijd contact opnemen hoor. Verder wens ik je sterkte en rust.

Leave a Comment